´╗┐
´╗┐
Strona główna
Artykuły
Nagranie
Pokrzywdzeni
Korespondencja
Polecamy
Zdj─Öcia



Opozycjoni┼Ťci:
Włodzimierz Bartczak
Marek Chwalewski
Zygmunt Ciechański
Marian Juraszczyk
Edward Pińkowski
Helena Pryczek
Andrzej Słowik
Zdzisław Trusiński
Zdzisław Urban
Anna Walentynowicz
>> ┼╗yciorys
>> Dokumentacja
Kazimierz Wnuk
Bohdan Zajkiewicz
´╗┐

Anna Walentynowicz

┼╗yciorys Anny Walentynowicz to historia PRL.
Jak w soczewce skupia si─Ö w nim obraz oszustwa i bezprawia komunistycznej w┼éadzy, ale tak┼╝e istota naszych b┼é─Öd├│w, kt├│re przyczyni┼éy si─Ö do za┼éamania kolejnych pr├│b oporu. Los Anny jest typowy dla wielu polskich robotnik├│w i niezwyk┼éy ze wzgl─Ödu na Jej si┼é─Ö charakteru, m─ůdro┼Ť─ç i uczciwo┼Ť─ç.
Anna Walentynowicz urodzi┼éa si─Ö w 1929 r w R├│wnem na Wo┼éyniu. We wrze┼Ťniu 1939 straci┼éa rodzic├│w. Sierot─ů zaopiekowa┼éa si─Ö polska, ziemia┼äska rodzina. Uratowali dziewczynk─Ö z po┼╝ogi wojennej, lecz zrobili z niej bezp┼éatn─ů, ci─Ö┼╝ko pracuj─ůc─ů s┼éu┼╝─ůc─ů. Panicze chodzili do szko┼éy, je┼║dzili na obozy harcerskie a Ania pracowa┼éa na gospodarstwie. Pa┼ästwo je┼║dzili do ko┼Ťcio┼éa, a Ania zostawa┼éa w domu, bo nie mia┼éa w co si─Ö ubra─ç. Uciek┼éa od "dobroczy┼äc├│w", sko┼äczy┼éa 4 klasy szko┼éy podstawowej, kurs dla spawaczy i w 1950 r zosta┼éa stoczniowcem. Mia┼éa okre┼Ťlone godziny pracy, prawa pracownika i prawa cz┼éowieka, w┼éasne pieni─ůdze Anna Walentynowicz poczu┼éa si─Ö obywatelk─ů ludowej ojczyzny. Pracowa┼éa ze wszystkich si┼é, aby odwdzi─Öczy─ç si─Ö za szcz─Ö┼Ťliw─ů odmian─Ö losu. Zosta┼éa przodownic─ů pracy, dosta┼éa mieszkanie, pojecha┼éa na festiwal m┼éodzie┼╝y do Berlina. Po 16-tu latach pracy dorobi┼éa si─Ö czterech krzy┼╝y zas┼éugi i pylicy p┼éuc - zawodowej choroby spawaczy. Lekarz obroni┼é J─ů przed wyrzuceniem - zosta┼éa suwnicow─ů i przepracowa┼éa nast─Öpne 16-cie lat. Anna Walentynowicz uwierzy┼éa, ┼╝e buduje sprawiedliw─ů ojczyzn─Ö dla uczciwych ludzi pracy, ale kiedy pr├│bowa┼éa wciela─ç w ┼╝ycie pi─Ökne has┼éa i stawa─ç po stronie pokrzywdzonych, szybko okaza┼éo si─Ö, ┼╝e jest osob─ů niebezpieczn─ů i niepo┼╝─ůdan─ů Zacz─Ö┼éy si─Ö konflikty, represje, pocz─ůtkowo tylko administracyjne. W 1968r pierwszy raz pr├│bowano wyrzuci─ç J─ů z pracy-sko┼äczy┼éo si─Ö przeniesieniem na inny wydzia┼é. W 1970r Anna Walentynowicz prze┼╝y┼éa grudniow─ů tragedi─Ö. 25 stycznia 1971r uczestniczy┼éa w-spotkaniu stoczniowc├│w z ekip─ů Gierka. Obietnice Gierka okaza┼éy si─Ö oszustwem. Stoczniowcy szybko si─Ö o tym przekonali a Anna zdoby┼éa nowe do┼Ťwiadczenia w robotniczej walce. R├│s┼é Jej autorytet a r├│wnocze┼Ťnie coraz bardziej odczuwa┼éa policyjny nadz├│r. Po ┼Ťmierci m─Ö┼╝a w pa┼║dzierniku 1971 r Anna ju┼╝ ┼Ťwiadomie wybra┼éa drog─Ö pracy spo┼éecznej. Nigdy nie dzieli┼éa jej na wa┼╝n─ů i niewa┼╝n─ů. Zawsze mia┼éa pod opiek─ů, jakie┼Ť staruszki i ludzi chorych, a r├│wnocze┼Ťnie na pierwsz─ů wie┼Ť─ç o powstaniu Wolnych Zwi─ůzk├│w Zawodowych Wybrze┼╝a do┼é─ůczy┼éa do ma┼éej grupy, kt├│ra podj─Ö┼éa syzyfow─ů prac─Ö-przekonanie ludzi, ┼╝e w systemie komunistycznym mo┼╝na i warto podj─ů─ç walk─Ö o swoje prawa i swoje pieni─ůdze. Od razu sta┼éa si─Ö jednym z najbardziej aktywnych i cennych dzia┼éaczy.. Jawnie kolportowa┼éa bibu┼é─Ö w Stoczni Gda┼äskiej. Pisa┼éa artyku┼éy do "Robotnika Wybrze┼╝a", a Jej nazwisko i adres w stopce redakcyjnej przyci─ůga┼é ludzi. Nasili┼éy si─Ö represje - rewizje, nieustanna inwigilacja, aresztowania na 48 godzin, przymusowe przeniesienia w pracy, a w 1980r bezprawne, bo tu┼╝ przed emerytur─ů zwolnienie d┼éugoletniego, wzorowego pracownika. Strajk w sierpniu 1980r zacz─ů┼é si─Ö pod has┼éem - Przywr├│ci─ç do pracy Ann─Ö Walentynowicz. Czas legendarnej dzia┼éalno┼Ťci NSZZ "Solidarno┼Ť─ç" by┼é dla Anny chyba najtrudniejszym okresem w Jej ┼╝yciu. Nie tylko ze wzgl─Ödu na ogrom pracy i odpowiedzialno┼Ťci, jaki spad┼é na cz┼éonk├│w Prezydium MKS-u za┼éo┼╝ycieli "Solidarno┼Ťci". Droga ┼╝yciowa, autorytet i popularno┼Ť─ç spowodowa┼é), ┼╝e Anna Walentynowicz sta┼éa si─Ö sztandarow─ů postaci─ů Polskiego Sierpnia. Lech Wa┼é─Ösa poczu┼é si─Ö zagro┼╝ony-chcia┼é by─ç nie tylko przewodnicz─ůcym KK.P., ale r├│wnie┼╝ jedynym cz┼éowiekiem-symbolem i autorytetem moralnym. R├│wnocze┼Ťnie nieugi─Öta postawa Anny w obronie niezale┼╝no┼Ťci Zwi─ůzku i demokracji wewn─ůtrzzwi─ůzkowej postawi┼éa J─ů w ostrym konflikcie z lini─ů polityczn─ů reprezentowan─ů przez Lecha Wa┼é─Ös─Ö. Ten podw├│jny konflikt- personalny i ideowy by┼é dla Anny Walentynowicz ci─Ö┼╝k─ů pr├│b─ů. Niezrozumiana, po raz pierwszy w ┼╝yciu, atakowana przez "swoich", koleg├│w ze Zwi─ůzku i koleg├│w ze Stoczni, nie mia┼éa wielu ┼Ťwiadomych obro┼äc├│w. Broni┼éa Jej popularno┼Ť─ç, ale stopniowo odsuwano J─ů w cie┼ä i podwa┼╝ano Jej autorytet. Anna nie ugi─Ö┼éa si─Ö i nie za┼éama┼éa. Pomimo ┼╝e od wybor├│w w regionie gda┼äskim by┼éa ju┼╝ tylko "osob─ů prywatn─ů", nadal s┼éu┼╝y┼éa Solidarno┼Ťci wierz─ůc, ┼╝e prawda i sprawiedliwo┼Ť─ç zwyci─Ö┼╝─ů. Stan wojenny dla Anny Walentynowicz to kres aktywnej dzia┼éalno┼Ťci na zmian─Ö z pobytami w wi─Özieniu. Anna pozna┼éa wiele zak┼éad├│w karnych i wi─Öziennych szpitali, gdy┼╝ Jej zdrowie zw┼éaszcza przez 32 lata ci─Ö┼╝kiej pracy, za┼éama┼éo si─Ö w wi─Öziennych warunkach. 13 grudnia Anna unikn─Ö┼éa internowania i uczestniczy┼éa w strajku w Stoczni Gda┼äskiej. Internowana 18 grudnia 1981r siedzia┼éa w obozie do amnestii dla internowanych kobiet. Zwolniono J─ů 24 lipca 1982r, ale ju┼╝ 30 sierpnia zosta┼éa aresztowana ponownie. Wysz┼éa z wi─Özienia 30 marca 1983r na kilka miesi─Öcy wolno┼Ťci. Po raz trzeci aresztowano Ja 4 grudnia 1983r i zwolniono 6 kwietnia 1984r. Od tej pory zatrzymywano Ja ju┼╝ "tylko" na 48 godzin. W pa┼║dzierniku 1984 Anna bardzo mocno prze┼╝y┼éa porwanie i zamordowanie ks. Jerzego Popie┼éuszki. Na znak protestu odda┼éa Radzie Pa┼ästwa wszystkie swoje krzy┼╝e zas┼éugi - dwa br─ůzowe, jeden srebny i jeden zloty. Od 19 lutego do 31 sierpnia 1985 prowadzi┼éa w Krakowie g┼éod├│wk─Ö, kt├│rej celem by┼é protest przeciwko zbrodniom stanu wojennego. By┼éa to g┼éod├│wka rotacyjna, uczestniczy┼éo w niej 371 os├│b z 62 miejscowo┼Ťci. Anna Walentynowicz by┼éa inicjatork─ů i jedn─ů ze wsp├│┼éorganizatorek Sympozjum Kobiet "W Trosce o Dom Ojczysty", kt├│re odby┼éo si─Ö w Gda┼äsku w dniach 15-17 kwietnia 1988r. Do spotkania dzia┼éaczy i cz┼éonk├│w Komisji Krajowej w Gdyni 18 grudnia 1988r. na kt├│rym przyj─Öto wa┼╝ne dla Zwi─ůzku o┼Ťwiadczenia, dosz┼éo r├│wnie┼╝ g┼é├│wnie dzi─Öki staraniom Anny Walentynowicz. Niezmordowana Anna Walentynowicz dopisuje ci─ůgle nowe karty do swojego ┼╝yciorysu i do historii Polski. Jej ┼╝yciorys to materia┼é na wielk─ů biografi─Ö i wielk─ů epopej─Ö. Sierpie┼ä 1993r

Joanna Gwiazda



Pogrzeb Anny Walentynowicz 21.04.2010 roku w Gdańsku.
´╗┐

Nasz─ů stron─Ö odwiedzi┼éo os├│b.


Redaktor: Jerzy Nejman | tel: 042-630-57-64 | mekrina@poczta.onet.pl | ┬ę 2007 Wszelkie prawa zastrze┼╝one
Polecamy: filozofia.com.pl